Do poprawnego korzystania z serwisu musisz mieć zainstalowaną obsługę Adobe Flash

Skarby Dzieci

Logowanie

Podaj swój login i hasło

Wydarzenia

Zmień
Wszystkie województwa,
2 wrzesień 2014
    więcej»

    TOP 10

    Newsletter

    Mały alergik

    Alergie są zmorą ok. 30% społeczeństwa. Borykają się z nimi nie tylko dorośli, ale także i dzieci. Powstają w związku z nieprawidłową reakcją układu odpornościowego na substancje, które uznawane są za nieszkodliwe dla naszego organizmu.

    Dzieci w okresie niemowlęcym najczęściej cierpią na atopowe zapalenie skóry, objawy dotyczące układu pokarmowego oraz wciąż powracające świsty, czyli nieprawidłowe szmery oddechowe. U dzieci starszych natomiast występuje astma oskrzelowa, alergiczne zapalenie spojówek czy katar sienny. Uczulenie na produkty zawierające białko mleka krowiego jak i biało jaja kurzego zauważamy przede wszystkim w pierwszym roku życia. Reakcja na alergeny wziewne przychodzi z późniejszym dzieciństwem.

    Dlaczego rozpoznaje się alergie? Przede wszystkim dzięki wcześniejszemu wykrycia ryzyka, zwiększa się szansa na uniknięcie rozwoju alergicznej reakcji u niemowląt. Dzięki swoistemu leczeniu polegającemu na unikaniu kontaktu z alergenami, odpowiedniej farmakoterapii czy immunoterapii można znacznie zwalczyć objawy alergii, lub nawet pożegnać się z nią na dobre.

    U maluchów do 4 roku życia alergia pokarmowa pojawia się częściej niż nietolerancja na alergeny wziewne. Najczęstszymi objawami są zmiany zapalne skóry. Dzieci, które mają problem z przewlekłym kaszlem, świstami, zaburzeniami oddychania, ograniczoną zdolnością fizyczną lub częstymi zapaleniami płuc powinny być diagnozowane również w kierunku wykrycia alergii. Wraz z wiekiem zaczyna się rozwijać alergia na alergeny inhalacyjne (roztocza kurzu domowego, pleśnie, sierść zwierząt, trawy, pyłki).

    Wywiad środowiskowy jest podstawą diagnostyki na podłożu alergologicznym. Szczególną uwagę zwraca się wtedy na uwarunkowania genetyczne w rodzinie, objawy, które mogą być interpretowane jako te, z charakterem alergicznym oraz na związek przyczynowo-skutkowy podejrzewanych alergenów z chorobą dziecka.

    U dzieci do lat 6 przeprowadza się punktowe testy skórne (PTS). Charakteryzują się one łatwością, bezpieczeństwem i szybkością wykonania. Wyniki testów otrzymujemy bowiem po 20 minutach. Dzięki tej metodzie wykrywamy uczulenia na pyłki, sierść czworonogów, roztocza, pierze i pokarmy. Pacjent przystępujący do takiego badania, powinien 7 dni wcześniej odstawić leki alergologiczne. Testy te przeprowadzane są na wewnętrznej części przedramienia lub na plecach. Nakładana zostaje kropelka alergenu, po czym delikatnie zostaje nakłute to właśnie miejsce. Dodatni wynik przybiera postać bąbla. Potwierdza więc to uczulenie na określony alergen i kwalifikuje daną osobę do odczulania.

    Naskórkowe testy płatkowe (NTP) robi się w celu rozpoznania alergii pokarmowej, a także kontaktowej, późnej, przede wszystkim na środki chemiczne. Alergeny w postaci testów komercyjnych, lub produktów, które zebrane zostały z podejrzanego środowiska nakłada się na skórę pleców w specjalnych komorach na dwie doby. Po zdjęciu odczytuje się wynik. Pierwszy po 48 godzinach, natomiast drugi po 72 godzinach od nałożenia.

    Testy prowokacji polegają na podaniu alergenu. Ma to na celu wywołanie objawów chorobowych na dany alergen. Badanie to potwierdza, czy dane alergeny są odpowiedzialne za obserwowane u pacjenta zmiany chorobowe. Najczęstsze formy takiej prowokacji to: donosowa (podanie alergenu na małżowinę nosową dolną przewodu nosowego), dooskrzelowa (wdychanie aerozolu z alergenem), oraz pokarmowa po diecie eliminacyjnej (odstawienie pokarmów podejrzanych).

    Śródskórne testy służą wykrywaniu alergii związanych z jadem owadów oraz lekami. Wykonuje się ja na przedramieniu, wstrzykując małe objętości roztworu alergenu o coraz to większym stężeniu. Kontynuuje się to do momentu osiągnięcia wyniku testu pozytywnego lub maksymalnego stężenia alergenu. Wczesne wykrycie alergii w ten oto sposób pozwala uniknąć jej gwałtownych objawów.

    Dzieci powyżej 6 roku życia mogą znacznie pomóc podczas diagnostyki choroby. W czasie wykonywania badań same już zgłaszają odczuwane dolegliwości. Diagnostyka alergologiczna w tej grupie wiekowej poszerzona jest o badania czynnościowe wymagające aktywnego, świadomego uczestnictwa małego pacjenta, oraz o testy prowokacji alergenami wziewnymi.

    Najmłodsi od urodzenia narażeni są na liczne alergie spowodowane niekorzystnym wpływem spowodowanym przez zanieczyszczenia środowiska. W związku z tym należy pamiętać o wczesnej profilaktyce. Dzięki niej alergia może pozostać nie tylko dla dzieci, ale także ich rodziców jedynie mrocznym wspomnieniem.

     

    Nadia Flisek

    Pokaż informacje o projekcie